M İle Başlayan Erkek İsimleri

İsim telaşeniz başladıysa ve M ile başlayan isim arayışınız varsa M ile başlayan erkek isimleri listesinden çocuğunuz için uygun ve beğendiğiniz bir isim seçebilirsiniz.

M İle Başlayan İsimler

Macit: Onurlu, ün kazanmış

Mağrur: Gururlu kurumlu. 2. Gurur belirten.

Mahabat: Mehebat, eski İran’da tanınmış bir peygamber.

Maharet: İş görmeye becerikli, beceri, ustalık, yetenek.

Mahfi: Gizli, saklı.

Mahir: Hünerli, yetenekli.

Mahmur: Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Süzgün ve dalgın bakışlı göz.

Mahmut: Övülmeye değer.

Mahra: Değerli kimse.

Mahser: Huy, özellik

Mahsun: Güçlendirilmiş, güçlü.

Mahsut: Biçilmiş ekin.

Mahya: Ramazan ayında camilere ışıkla yazılan yazı, resim.

Mahzar: Yüksek makamlı bir kimsenin yanı, huzuru. 2. Yüksek bir makama sunulmak için yazılan çok imzalı dilekçe.

Mahzun: Üzgün, üzüntülü.

Mail: İstekli. 2. Eğik

Makal: Söz, kelam. 2. Söyleyiş,

Makbul: Kabul olunmuş, beğenilen.

Maksum: Taksim edilen, bölünmüş.

Maksur: Kısaltılmış. 2. alıkonulmuş. 3. Elinde olmadan zoraki.

Maksut: Ulaşılması istenen şey.

Makul: Akla uygun, mantıklı.

Malik: Hakim olan, egemen.

Malkoç: Osmanlıda akıncılar ocağının komutanı.

Mançer: Yabani kiraz ağacı.

Manço: Manda yavrusu.

Mansur: Tanrının yardımıyla üstün gelmiş.

Manzur: Nazar olunan, bakılan. 2. Beğenilen gözde olan.

Maruf: Herkesçe bilinen, tanınmış. 2. Şeriatın uygun gördüğü, beğendiği ve buyurduğu.

Masum: Suçsuz, günahsız. 2. Küçük çocuk.

Maşuk: Sevilen, aşık.

Matuk: Özgürlüğü bağışlanmış.

Mazhar: Bir şeyin göründüğü yer. 2. Erişmiş, erişen kimse.

Mazlum: Sessiz, uysal, boynu bükük. 2. Zulüm gören.

Mebruk: Kutlamaya değer kimse.

Mebus: Gönderilmiş, yollanmış. 2. Milletvekili. 3. Öldükten sonra diriltilmiş olan.

Mecit: Şan ve şeref sahibi (Tanrı sıfatı). 2. Büyüklük, ululuk.

Mecnun: Çıldırmış, deli.2.Sevdadan ötürü kendini kaybetmiş.

Medeni: Uygar, terbiyeli, görgülü, kibar.

Medet: Yardım, imdat.

Medih: Övme, övgü.

Medit: Uzun, çok uzun süren.

Meftun: Tutkun, gönül yermiş, vurulmuş.

Mehcur: Ayrı, uzak.

Mehdi: Doğru yolda giden. 2. Kıyametin habercisi.

Mehmet: Aşure ayı. 2. Kutsal.

Mekin: Temkinli.

Melen: İşlenmemiş, bakir toprak.

Meli: Çılgın aşık.

Melih: Güzel, şirin, sevimli.

Melik: Hükümdar, hakan,padişah.

Melikcan: Hükmeden kişi.

Melikhan: Hükümdar.

Melikşah: Büyük Selçuklu İmparatoru.

Memduh: Övülecek, övülen.

Memik: “Mehmet” adının kısaltılarak söyleniş biçimi.

Memiş: “Mehmet” adının kısaltılarak söylenmiş başka bir biçimi.

Memnun: Sevinç duyan, kıvançlı, mutlu.

Memo: “Mehmet” adının kısaltılarak söylenmiş bir başka biçimi.

Memun: Cesaret sahibi, sağlam

Menderes: Bu akarsuyun ‘S’ şeklindeki yatağı.

Mengü / Mengi: Ölümsüz, sonsuz.

Mengüç: Yaşlı, ileri yaş.

Mengüer: Ölümsüz, yiğit.

Mengütaş: taş gibi ölümsüz olan.

Mengütay: Ölümsüz genç

Mensur: Saçılmış, serpilmiş. 2. Düzyazı.

Menşur: Yayılmış, dağıtılmış. 2. Ferman.

Menzur: Adanmış, adak olarak belirtilmiş.

Meran: Sis, duman.

Merani: Cesaret.

Merdan: Erkek, yiğit, mert.

Merdemer: Cömert, yüce gönüllü.

Merdi: Cesaret, mertlik, yüreklilik.

Mergen: Usta, nişancı.

Mergup: istenilen, aranan nitelikte. 2. Beğenilir, gözde.

Merksas: Cesur, yiğit.

Mert: Yiğit. 2. Sözünün eri, güvenilir kimse.

Mertcan: Yiğit can.

Mertel: Özü sözü doğru kişi.

Merter: Sözünün eri.

Mertkal: Her zaman sözünün eri ol.

Mertkan: Mert soydan gelen.

Mertkol: Yiğitliği her yerde konuşulan.

Mertol: Her zaman sözüne ve kendine karşı dürüst ol.

Merttürk: Yiğit Türk.

Merzuk: Mutlu. 2. Rızkı verilmiş, rızklı.

Mesih: İsa peygambere verilen adlardan biri.

Mesrur: Memnun, sevilen.

Mestan: Sarhoş, kendinden geçmiş kimse.

Mestur: Örtülü. 2. Gizli, saklı. 3. Namuslu.

Mesut: Mutlu: sevinçli, ongun.

Meşed: Şehitlik, şahadet.

Meşhur: Ünlü, tanınmış, herkesçe bilinen.

Meşkur: Beğenilmiş, övgüye değer.

Meşru: Yasaya, kurallara uygun.

Mete: Büyük Hun İmparatoru.

Metehan: Büyük Hun imparatoru.

Metin: Sağlam, dayanıklı, güçlü. 2. Kaynak yazısı.

Metiner: Sağlam ve yiğit.

Metinkaya: Kaya gibi sağlam.

Mevlana: 1207-1273 yılları arasında yaşamış, Mevlevi tarikatinin kurucusu. 2. Sahibimiz, efendimiz.

Mevlevi: Efendiliği, hazretliği haketmiş. 2. Mevlevilik tarikatine bağlı kimse

Mevlüd / Mevlüt: Doğma, dünyaya gelme.

Mevzun: Biçimli düzgün.

Mezit: Artırılmış.

Mezun: İzinli, izin almış. 2. Diploma almış kişi. 3. Yetki verilmiş.

Mihin: Büyük, ulu.

Mihri: Güneş ile ilgili. 2. Sevgi.

Mikail: Nimetleri bölüştüren melek.

Mir: Baş, komutan, amir, bey.

Mir: Emir

Miraç: Göğe çıkma; 2. Hz. Muhammed’in göğe çıktığı gece.

Miran: Beyler.

Miran: Botanda Kürt aşireti.

Miras: Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet. 2. Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir

özellik. 3. Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey.

Mirat: Ayna. 2. Bir çeşit lale.

Mirat: Miras, kalıt

Mirek: Prens.

Mirkelam: Hatiplik yeteneği olan kişi.

Mirza: Bey, ağa.

Mirzat: Amir, komutan.

Mithat: Övme, methetme.

Mocan: Soğukkanlı, dayanıklı, direngen.

Molla: Büyük kadı. 2. Medrese öğrencisi. 3. Büyük bilgin.

Moran: Irmak,nehir, akarsu;

Moran: Sis, duman.

Moray: Mor renkteki ışık.

Muaffak: Başarılı olan, başarı kazanan.

Muallim: Öğretmen.

Muammer: Yaşayan, ,yaşamını sürdüren.

Muazzam: Çok büyük. 2. Saygıdeğer. 3. Önemli.

Mucip: Neden. 2. İcap eden gereken.

Mucit: İcat eden, buluş yapan.

Muhammed: Hz. Muhammed peygamber.

Muharrem: Haram kılınmış. 2. Kerbala olayının yıl dönümü.

Muhiddin/Muhittin: Dini geliştiren, canlandıran.

Muhlis: Katıksız, Saf. 2. Samimi, dost canlısı

Muhsin: İhsan eden.

Muhtar: Seçilmiş seçkin. 2. Kendi iradesiyle istediği gibi davranan.

Munar: Pınar, çeşme.

Mungan: Cömert

Munis: Cana yakın, sevimli. 2. Alışkın,

Murat: istek,  arzu. 2. Amaç.

Muratcan: istekli kişi, arzulu.

Murathan: istekli hükümdar.

Murtaza: Beğenilmiş, seçilmiş. 2. Hz. Ali’nin lakabı

Musa: Musevi dininin kurucusu İsrail peygamberi. 2. Kanun koyucu.

Musaddık: Onaylayan.

Mustafa: Seçilmiş, seçkin. 2.Hz. Muhammed’in adlarından.

Muştu: Müjde, sevindirici haber.

Mut: Kader, talih, kısmet.

Mutahhar: Temizlenmiş, temiz.

Mutalip/Muttalip: Arzu eden, talep eden.

Muti: Boyun eğen, itaat eden, yumuşak başlı.

Mutlu: Mutluluğa ermiş olan, mesut.

Mutlualp: Yiğit ve mutlu kişi.

Mutluay: Mutluluğu ay parıltısı gibi yüzüne yansımış olan.

Mutlubay: Mutlu ve saygın.

Mutlubey: Mutlu ve saygın.

Mutluer: Mutluluğa ermiş kişi.

Mutluhan: Mutlu hükümdar.

Mutlukan: Geçmişi mutluluklar içinde olan.

Mutlutekin: Mutlu ve uğurlu.

Mutlutürk: Mutlu Türk.

Muvaffak: Başarılı olan, başarı kazanan.

Muvakkar: Ağır başlı olan.

Mübarek: Verimli, bereketli. 2. Kutlu.

Mübin: İyiyi kötüyü ayırabilen. 2. Apaçık, besbelli.

Mücahit: Kutsal ülküler uğruna savaşan.

Mücap: Duası kabul edilen.

Müderris: Medrese öğretmeni.

Müdrik: Anlayan, kavrayan. 2. Yaklaşan, ulaşan. 3. Ergin.

Müfit: Yararlı, faydalı. 2. Anlatan, ifade eden.

Müjdat: Müjdeler.

Mükerrem: Saygı değer, soylu.

Mükremin: İyilik sever, konuk sever.

Mükrim: Güleryüzlü.

Mülayim: Yumuşak huylu ağır başlı.

Mülazım: Bir kimseye bağlı olan.

Müldür: Berrak.

Mülhim: İlham eden.

Mülket: Ülke.

Mümin: İnanmış, iman etmiş. 2. İslam dinine inanmış.

Mümtaz: Ayrı tutulmuş. 2. Seçkin.

Münci: Kurtaran, kurtarıcı.

Münib: Tanrıya yönelmiş kişi.

Münif: Yüksek, ulu.

Münim: Nimet veren, Yedirip içiren. 2. İyiliksever, velinimet

Münip: Tövbe eden. 2. Bereketli yağmur.

Münir: Işık veren, aydınlatan.

Münür: Yüksek, ulu, büyük.

Müren: Irmak, nehir, akarsu.

Mürit: Buyuran. emreden,

Mürsel: Gönderilmiş, yollanmış.

Mürşit: Doğru yolu gösteren, kılavuz, önder. 2. Tarikat şeyhi,

Müslüm: İslam dininden olan.

Müşfik: Sevecen, şefkatli, acıyan.

Müşir: Haberveren, bildiren, emir ve işaret eden. 2. Mareşal.

Müştak: Özleyen, can atan.

Mevlana: 1207-1273 yılları arasında yaşamış, Mevlevi tarikatinin kurucusu. 2. Sahibimiz, efendimiz.

Mevlevi: Efendiliği, hazretliği haketmiş. 2. Mevlevilik tarikatine bağlı kimse

Mevlüd / Mevlüt: Doğma, dünyaya gelme.

Mevzun: Biçimli düzgün.

Mezit: Artırılmış.

Mezun: İzinli, izin almış. 2. Diploma almış kişi. 3. Yetki verilmiş.

Mihin: Büyük, ulu.

Mihri: Güneş ile ilgili. 2. Sevgi.

Mikail: Nimetleri bölüştüren melek.

Mir: Baş, komutan, amir, bey.

Mir: Emir

Miraç: Göğe çıkma; 2. Hz. Muhammed’in göğe çıktığı gece.

Miran: Beyler.

Miran: Botanda Kürt aşireti.

Miras: Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet. 2. Kalıtım yoluyla gelen herhangi bir

özellik. 3. Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey.

Mirat: Ayna. 2. Bir çeşit lale.

Mirat: Miras, kalıt

Mirek: Prens.

Mirkelam: Hatiplik yeteneği olan kişi.

Mirza: Bey, ağa.

Mirzat: Amir, komutan.

Mithat: Övme, methetme.

Mocan: Soğukkanlı, dayanıklı, direngen.

Molla: Büyük kadı. 2. Medrese öğrencisi. 3. Büyük bilgin.

Moran: Irmak,nehir, akarsu;

Moran: Sis, duman.

Moray: Mor renkteki ışık.

Muaffak: Başarılı olan, başarı kazanan.

Muallim: Öğretmen.

Muammer: Yaşayan, ,yaşamını sürdüren.

Muazzam: Çok büyük. 2. Saygıdeğer. 3. Önemli.

Mucip: Neden. 2. İcap eden gereken.

Mucit: İcat eden, buluş yapan.

Muhammed: Hz. Muhammed peygamber.

Muharrem: Haram kılınmış. 2. Kerbala olayının yıl dönümü.

Muhiddin/Muhittin: Dini geliştiren, canlandıran.

Muhlis: Katıksız, Saf. 2. Samimi, dost canlısı

Muhsin: İhsan eden.

Muhtar: Seçilmiş seçkin. 2. Kendi iradesiyle istediği gibi davranan.

Munar: Pınar, çeşme.

Mungan: Cömert

Munis: Cana yakın, sevimli. 2. Alışkın,

Murat: istek, arzu. 2. Amaç.

Muratcan: istekli kişi, arzulu.

Murathan: istekli hükümdar.

Murtaza: Beğenilmiş, seçilmiş. 2. Hz. Ali’nin lakabı

Musa: Musevi dininin kurucusu İsrail peygamberi. 2. Kanun koyucu.

Musaddık: Onaylayan.

Mustafa: Seçilmiş, seçkin. 2.Hz. Muhammed’in adlarından.

Muştu: Müjde, sevindirici haber.

Mut: Kader, talih, kısmet.

Mutahhar: Temizlenmiş, temiz.

Mutalip/Muttalip: Arzu eden, talep eden.

Muti: Boyun eğen, itaat eden, yumuşak başlı.

Mutlu: Mutluluğa ermiş olan, mesut.

Mutlualp: Yiğit ve mutlu kişi.

Mutluay: Mutluluğu ay parıltısı gibi yüzüne yansımış olan.

Mutlubay: Mutlu ve saygın.

Mutlubey: Mutlu ve saygın.

Mutluer: Mutluluğa ermiş kişi.

Mutluhan: Mutlu hükümdar.

Mutlukan: Geçmişi mutluluklar içinde olan.

Mutlutekin: Mutlu ve uğurlu.

Mutlutürk: Mutlu Türk.

Muvaffak: Başarılı olan, başarı kazanan.

Muvakkar: Ağır başlı olan.

Mübarek: Verimli, bereketli. 2. Kutlu.

Mübin: İyiyi kötüyü ayırabilen. 2. Apaçık, besbelli.

Mücahit: Kutsal ülküler uğruna savaşan.

Mücap: Duası kabul edilen.

Müderris: Medrese öğretmeni.

Müdrik: Anlayan, kavrayan. 2. Yaklaşan, ulaşan. 3. Ergin.

Müfit: Yararlı, faydalı. 2. Anlatan, ifade eden.

Müjdat: Müjdeler.

Mükerrem: Saygı değer, soylu.

Mükremin: İyilik sever, konuk sever.

Mükrim: Güleryüzlü.

Mülayim: Yumuşak huylu ağır başlı.

Mülazım: Bir kimseye bağlı olan.

Müldür: Berrak.

Mülhim: İlham eden.

Mülket: Ülke.

Mümin: İnanmış, iman etmiş. 2. İslam dinine inanmış.

Mümtaz: Ayrı tutulmuş. 2. Seçkin.

Münci: Kurtaran, kurtarıcı.

Münib: Tanrıya yönelmiş kişi.

Münif: Yüksek, ulu.

Münim: Nimet veren, Yedirip içiren. 2. İyiliksever, velinimet

Münip: Tövbe eden. 2. Bereketli yağmur.

Münir: Işık veren, aydınlatan.

Münür: Yüksek, ulu, büyük.

Müren: Irmak, nehir, akarsu.

Mürit: Buyuran. emreden,

Mürsel: Gönderilmiş, yollanmış.

Mürşit: Doğru yolu gösteren, kılavuz, önder. 2. Tarikat şeyhi,

Müslüm: İslam dininden olan.

Müşfik: Sevecen, şefkatli, acıyan.

Müşir: Haberveren, bildiren, emir ve işaret eden. 2. Mareşal.

Müştak: Özleyen, can atan.

Kaynak: http://www.pufnoktalari.net/m-ile-baslayan-erkek-isimleri/